Na ja jamuna lo sahi

ନ ଯା ଯମୁନା ଲୋ ସହି ନ ଯା ଯମୁନା ବାଟ ଜଗିବସିଛି ସେ ଛଇଳ କାହ୍ନା

ତୁ ତାକୁ ଦେଖିଲା କ୍ଷଣି ହୋଇଯିବୁ ପାଗଳିନୀ ଗରବ ଗୁମାନ ଦମ୍ଭ ହୋଇବ ଚୂନା

ଏ ବରଜେ କେତେ ବାଳୀ ନାହାନ୍ତିଟିରେ ସଙ୍ଖାଳି ତୋହ ଠାରେ ସିନା ନିତି ତାହାରି କୁହ୍ନା

ବାଉଁଶର ବଂଶୀ ଖଣ୍ଡ ଫୁଙ୍କି ଦିଅଇ ଯା ଦଣ୍ଡ ଆଜନମ ସୁଖୀ ଧନୀ ତା ଜାଣିଛୁ ନା

ତୋ ନାମଗୋଟି ଜୀବିକା କରି ବୁଲେ ଗିରିଟେକା ଯେତେ ମନା କଲେ ହେଲେ ନ କରେ ଘେନା

ବୋଲେ ବେଣୁଧର ମିତ ଯାହା କହିଲ ଗୋ ସତ କି ନ କରନ୍ତି ସେ ଘନ କାଳିଆ ସୁନା