Sariba ki e nisi go

ସରିବ କି ଏ ନିଶି ଗୋ ନାଗର ମୋହନ ବିନା

କଣ୍ଟ ଦେଇ ବେଣୁଧାରୀ ନଇଲେ ମୋ କୁଞ୍ଜପୁରୀ କେ ସହିବ ମାର ବେଦନା

ସଖୀ ମୁଁ ଯୋଡ଼ୁଛି କର ଏଥକୁ ଉପାୟ କର ଦୂର ହେବ ସନ୍ତାପ କିନା

ସକଳ କଲା ଅନ୍ଧାର ପ୍ରଖର ମଦନଶର ଘନଶ୍ୟାମ ଅନାଉଁ କିନା

ଅସନ ମଣିଲି ବିଷ ଗରୁ ହେଲା ଝୀନବାସ କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି ଜପେ ନା

ଶ୍ରୀମତୀ ବିଳାପ ଜାଣି ମିଳିଲେ ସେ ବେଣୁପାଣି ବନମାଳୀ କରେ ଭାବନା