Kariba ki buddhi

କରିବା କି ବୁଦ୍ଧି ଶ୍ୟାମ ଜାଣିଲାଣି ପୁଣି ଲୋ

ସୁନା ସରୋରୁହ ଲତା । ହୋଇବାରୁ କୁସୁମିତା । ସଞ୍ଚରିବାର ଚଞ୍ଚଳେ ଚଞ୍ଚରୀକ ଶ୍ରେଣୀ ଲୋ

ଖଣ୍ଡରସ ସରସରେ । ନ ରସେ ସତ ରସରେ । ଅରୁଚି କରୁଚି ପୀୟୂଷକୁ ମଣି ଲୁଣୀ ଲୋ

କିଶୋରୀର ରଦାମ୍ବର । ଧ୍ୟାନେ ପୁଣି ପୀତାମ୍ବର । ଉପରେ ପକ୍ୱବିମ୍ବର ଚୁମ୍ବେ ଗଣି ଗଣି ଲୋ

କୁଚକୁ ଚିତ୍ତରେ ଧ୍ୟାୟି । ଚୁଚକ ଉରେ ଲଗାଇ । ଲୋଚନ ବୁଜୁଛି ପରିରମ୍ଭ ସୁଖ ମଣି ଲୋ

ନବଲତାକୁ ନିବିଡ଼େ । ପ୍ରବଳ ଉନ୍ମାଦେ ଭିଡ଼େ । ପ୍ରାଣେଶ୍ୱରୀ ହା କିଶୋରୀ ବୋଲି ହୁଏ ଗୁଣି ଲୋ

ଆମ୍ଭ ଆଳିର ତ ବେଶ । ଉଚିତ ହେଲା ବୟସ । ଧରି ହୃଦେ ମଣ୍ଡିବ କି ହର ନୀଳମଣି ଲୋ

ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗ ପୁରନ୍ଦର । କହେ ଦୂରୁଁ ଯୋଡ଼ି କର । ଭୀରୁମଦଗଜକୁ ତା ଭୂରୁଭଙ୍ଗୀ ଶାଣି ଲୋ