Jathartha kari syama kahuchi he

ଯଥାର୍ଥ କରି ଶ୍ୟାମ କହୁଛି ହେ ଜେମାର ଅଙ୍ଗୀକାର ନୋହୁଛି ହେ

ଯାମକୁ ଯାମ ତାମରସ ନେତ୍ରାକୁ କାମ ବିନ୍ଧି ମରମେ ଶର ମୋହୁଛି ହେ ତେମନ୍ତେ ହେଲେ ଯାହା କରିଅଛି ସୁଦେହା ଚିତ୍ତେ ନିବିଡ଼େ ଶଙ୍କା ରହିଛି ହେ

ଯତ୍ନ କଲେ ନ ରହି ନିରତେ ପ୍ରିୟସହି ନୟନୁ ଅଶ୍ରୁଧାରା ବହୁଛି ହେ ଯାବକ ଚିତ୍ର ଚାରୁ ଚରଣ ପଙ୍କଜରୁ ପଡ଼ିବା ପ୍ରବାହରେ ଧୋଉଛି ହେ

ଯାବତ ସୁବିନୟ କହିଲେ ମୁଁ ସଦୟ ନ କରି ତୁନି ହୋଇ ରହିଛି ହେ ନବ ନଳିନୀ ଦଳେ ପହୁଡ଼ିଛି ବିକଳେ ନିଃଶ୍ୱାସ ମାତ୍ର ତାର ବହୁଛି ହେ

ଯାମିନୀଶ ବସନ୍ତ ମଧୁପ ପରଭୃତ ରୁତ ଜାତ ସନ୍ତାପ ସହୁଛି ହେ ନବପଲ୍ଲବ କରେ ଅବିରତେ ଶୋକରେ ଚାରୁ ଖଣ୍ଡମଣ୍ଡଳ ବହୁଛି ହେ

ଯାତନା ଦେଇ କୁମ୍ଭଜିତସ୍ତନାକୁ ତୁମ୍ଭ ବିରହ ହୁତବହ ଦହୁଛି ହେ ଜଗଦ୍ଦେବ ଭାଷଇ ତାର ସହାୟ ହୋଇ ମଳୟ ଗନ୍ଧବହ ବହୁଛି ହେ