Sahi re muhi bada dukhini

ସହିରେ ମୁହିଁ ବଡ଼ ଦୁଃଖିନୀ କି କହିବି ମୋ ଅନ୍ତର କାହାଣୀ

ଆଲୋକ ବିଶ୍ରୁତ ମାଧୁରୀ ଯାର ଅନୁରତ ଚିତ୍ତ ସହିତା ପ୍ରତି ମୋର

ନିରନ୍ତର ଘର ଗମ୍ଭୀରି କୋଣେ ଆବଦ୍ଧ ହେଲି ସହି ଡରି ଗୁରୁଜନେ

ପ୍ରବାସକୁ ଯାନ୍ତି ଲୋକେ ଯେପରି ମୋ ପକ୍ଷେ ଦେହଳୀ ଦ୍ୱାର ସେପରି

ଆଶା ଉତ୍କଣ୍ଠା ଯାହା ପାଇଁକି କେତେ ବାଧା ବିଘ୍ନ ପଡ଼େ ତହିଁକି

ଏଣେ ଗୁରୁଜନ ସର୍ବେ ବଇରୀ ବିଡ଼ମ୍ବନା ଗ୍ରନ୍ଥା ମୁଁ କୁଳନାରୀ

ଶୁଣି ସ୍ୱାମିନୀଙ୍କ କାତର ବାଣୀ ବୋଧେ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଯୋଡ଼ି ବେନି ପାଣି