Gostha chandramanku asa boli re sahi

ଗୋଷ୍ଠଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ ଆସ ବୋଲିରେ ସହି କହିଦେଲୁନି କିରେ । ଏତିକି ବେଳୁ ମୋ ତନୁ ଥରିଲାନି ଦେଖି ନାହିଁ ମୁଖ ଆଉରି ଆଖିରେ

ଗୃହ କୃତ୍ୟ ସ୍ଫୂର୍ତ୍ତି ହେଲା ନାହିଁ ତିନି ପହରରୁ ମତିରେ କେତେବେଳେ କେ ଦେଖି ଦେବଟି ବୋଲି ଦମଦମ ହୃଦ ହେଉଛି ଭୀତିରେ

କି ବୁଦ୍ଧି କରିବି କୁଟିଳା ମର୍କଟ -ମୁଖୀ ଅଛି ପୁରତେ ଅଗଣାକୁ ଗଲେ ଦେଇ ଅପବାଦ ମାରି ତାଳି ଆସି ନାଚିବ ଦୁଆରେ

କି କରୁଥିଲେ ତୁହି ଗଲାବେଳକୁ ଥିଲେ କେଉଁ ଠାବରେ କି ବୋଇଲୁ କିସ ପଚାରିଲେ ତୋତେ କହୁ ସିନା ଚାଲ ଯିବା ରହସ୍ୟରେ

ନ ଆସ ବୋଲି ଜଣାଅ ଯାଇ ହେଲେ ସଖୀ ଜୁହାରୁଛି ମା ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ ହେଲା ପରି ହେବି ସିନା ଜଳଜଳ ମୋତେ ଦିଶୁଛି ଆଖିରେ

ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଭାଷେ ଜଗିଥିଲେ ସେ ତୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଲାଗ ହୋଇ ଏଣେ ତେଣେ ଚାହିଁ ଧୀରେ ଭାଷିଲେ ଥାଉଛି ପୁଷ୍ପ ବାଟିକାରେ