Ki sunili aja nua kari

କି ଶୁଣିଲି ଆଜ ନୂଆ କରି ସତଟିକି କହ ସହଚରୀ ତୁ ପୁଣି କିଶୋରମଣିକି ବିଲୋକି ମଥା ପୋତି ଗଲୁ ଅପସରି

ସ୍ମରଣା କରୁଛି ଅଦୃଷ୍ଟକୁ ଯାହା ମୂରତିକି ଦେଖିବାକୁ ଯୋଡ଼ିଏ ନୟନ ଦେଲୁ ବୋଲି ଯେତେ ନିନ୍ଦା କରୁଥାଉ ବିଧାତାକୁ

କ୍ଷଣେ ନ ମୂରୁଛି ଚିତ୍ରପଟ ବନକୁ ଯିବା ଆସିବା ବାଟ ଜଗି ବସିଥାଉ ଶିଖଣ୍ଡମୁକୁଟ ଭେଟକୁ କେ କଲା ଏଡ଼େ କୂଟ

ନିରେଖି ନଭରେ ନୀରଦକୁ ପୁଲକାଇ ଦେଇ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗକୁ ଯା ତନୁକାନ୍ତିକି ଲକ୍ଷ ବୋଲ ପକ୍ଷ ଲୋଡ଼ୁଥାଇ ପରିରମ୍ଭଣକୁ

ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଶିଖରୀରେ ରହି ଗୋଷ୍ଠେନ୍ଦ୍ରସୁତ ପଥକୁ ଚାହିଁ ଦିନ ଦ୍ୱିଯାମରେ ଦ୍ୟୁମଣି ଶିଳାରେ ଉଭା ହେବା ଲୋଭ ଗଲା କାହିଁ

ଭାଷନ୍ତି ଶ୍ରୀମତୀ ହସି ଧୀରେ ଗୁରୁଜନେ ଥିଲେ ପୁରତରେ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ କହିଲା ଠାରି କୃଷ୍ଣ ଜଗିଛନ୍ତି ପୁଷ୍ପ ବାଟିକାରେ