Ke patha bana kala re

କେ ପଥ ବଣା କଲା ରେ ବ୍ରଜବିଧୁକୁ

ସହି କେଉଁ ରମଣୀ ମୋ ପ୍ରୀତି ଚିନ୍ତାମଣି ପାଇ ରଖି ଘେନିଲା ରେ

କେତେ ସରସେ ସଜ ସାଜିଥିଲି ମୁଁ ଆଜ ମୋ ଆଶା ଛିନ୍ନାଇଲା ରେ

ମୋତେ ସ୍ମର ବହ୍ନିରେ ଜଳାଇ ସେ ଅଙ୍କରେ ଧରି ନିଶି ବଞ୍ଚିଲା ରେ

ଜଗି ଥିଲା କୋଠାରେ କି କହି ସେ ମୋ ନାଁରେ ମାନସ ଭଙ୍ଗାଇଲା ରେ

ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଭାଷେ ହେଟି ବିଜେ କଲେ ସେ ବୋଲି ଭୂରୁ ଚାଳିଲା ରେ