E ghana dina eka nebe ki kari

ଏ ଘନ ଦିନ ଏକା ନେବେ କି କରି ପାମର ଦଇବ କଲା ଆହା ଏତେ ସରି ସହି

ଶୁଣି ଭେକ କେକୀ ନାଦ ପରମାଦରୁ ପ୍ରମାଦ କି ହେଉଥିବ ସେ ହୃଦ ଶୁଣ ସହଚରୀ ସହି

ଝଟକେ ଅନା ବିଦ୍ୟୁତ ମତ୍ତେ ଅଳି କରେ ରୁତ ବହେ ମାଳତୀ ମରୁତ ଡାକୁଛି ଝିଙ୍କାରୀ ସହି

ଯିବାକୁ ମାଗୁ ମେଲାଣି ମୋତେ ମୋର ଗୁଣମଣି ନିଷେଧିଲି ପୁଣ ପୁଣି କରେ କର ଧରି ସହି

ରଖି ନୟନର ନୀର ଲେଉଟି ବିଲୋକିବାର ଫାଟି ଯାଉନାହିଁ ଉର ସେ ରୂପ ସୁମରି ସହି

ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରବାସ କଷ୍ଟ ଶଙ୍କର ଏହି ବାରକ ଉଦ୍ଧର କହୁଛି ଜୁହାରି ସହି