Are manasa tu e jibane kalu kisa

ଆରେ ମାନସ ତୁ ଏ ଜୀବନେ କଲୁ କିସ ମୋର ମୋର ବୋଲି ମରି ନିରନ୍ତର ଶେଷରେ ହେବୁ ନିରାଶ

ଅରଜିଲୁ ଧନ ଜନ ପରିବାର ମୋଟା କଲୁ ତୋ ମାନସ ଜରାବସ୍ଥାରେ ତୋ ଏମାନଙ୍କର ତୁ ଆଖିରେ ହୋଇବୁ ବିଷ

ନ ଦିଶିବ ଦୂର ନ ଶୁଭିବ ସ୍ୱର ପଡ଼ିବ ସକଳ ଦଶ ହାତ ଗୋଡ଼ ଥରି ନ ପାରିବୁ ଚାଲି ଡାକିବୁ କେ ଅଛ ଆସ

କେହି ନ ଶୁଣିବେ ବିରକ୍ତ ହୋଇବେ ଭୋଗିବୁ ନାନା ପରାଶ ଭାବଇ ତାରିଣୀ ପଥକୁ ସଙ୍ଖାଳି ଏକା ନାମ ହୃଷୀକେଶ