Sari jibani jibane kisori he bansidhari

ସରି ଯିବନି ଜୀବନେ କିଶୋରୀ ହେ ବଂଶୀଧାରୀ

ବିରହରେ ସଖୀ ହୋଇଛି କାତର ସରୁଁ ସରିଲାଣି ସରୋଜପତର ଦେଖିଲି ସଖୀର କଣ୍ଠର ମାତର ଜୀବନକୁ ଅଛି ଧରି ହେ

ଲାଗୁ ନ ଥିଲା ମୋ କରକୁ ନାଟିକା ସଜନୀମାନେ ଦେଖି ହେଲେ ତାଟକା ଧାଇଁଅଇଲି ମୁଁ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ଡକା ଥିବ କି ଜୀବନେ ସରି ହେ

ନାସାଗ୍ରତେ ତୁଳ ଦେଲେ ତତପର ନ ଚଳିଲା ପରି ଦିଶିଲା ନାଗର ସଜନୀମାନେ ବସିଣ ସେହି ପୁର ହା ରାବରେ ଥିଲା ପୂରି ହେ

ତୁମ୍ଭ ଭଳି ଯେବେ ନୋହିଲା ପାତର ପଚାରୁଛି ଶ୍ୟାମ ନ ଦିଅ ଉତ୍ତର ଅନ୍ତର୍ଗତେ ଯେବେ ଥିଲାଟି ଅନ୍ତର ଚିତ୍ତ କିମ୍ପା କଲ ଚୋରି ହେ

ଲାଗିଥିଲେ ଜବାଧରୀର ସେବାରେ ଆଶା ଅଛି ମୋହ ଯିବା ଆସିବାରେ ହଟି ବସିଅଛି ଜୀବନ ନେବାରେ ପାପୀ କାମ ଯମ ପରି ହେ

ଦୀନବନ୍ଧୁ ଥାଉଁ ବିରହ ତୁଷାର ନାଶ କଲେ ପଦ୍ମିନୀକି ଏ ଅସାର ବୋଲେ କବିରବି ହେବଟି ଅସାର ହସିବେ ସିନା ଭଗାରି ହେ