Ete belaku he mukha disila

ଏତେବେଳକୁ ହେ ମୁଖ ଦିଶିଲା କି ଆଜ ପଥବଣା ହୋଇଲ କି ବ୍ରଜ ଯୁବରାଜ

ପରିହରି ଚିର ପ୍ରୀତି ଆନ ରମଣୀରେ ମାତି ମୋ ପାଶକୁ ଆସିବାକୁ ପାଇଲ କି ଲାଜ

ଯା ତୁଲେ ମାତିଲ ନିଶା ସେ ବା କେମନ୍ତ ସୁରସା ବୁଝିବାକୁ ଲୋଡ଼ୁଥିଲେ ମୋ ସଖୀ ସମାଜ

ତୁମ୍ଭ ଆସିବା ସମୟ ଜାଣି ହୋଇ ତୋଷମୟ ଜଗି ବସିଥିଲି କୁଞ୍ଜେ ସାଜି ଫୁଲଶେଯ

ମିଳିବାରୁ ଓଷ୍ଠ ସୁଧା ଯିବାରୁ ଅନଙ୍ଗ ବାଧା ତେବେକୁ ଏବେ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗ ଦିଶେ ଭିନ୍ନ ତେଜ

ଶୁଣି ରାଧା ଭଙ୍ଗୀ ଗିର ମଥା ପୋତିଲେ କିଶୋର ଭାବି କହେ ରଘୁନାଥ କବି ଦ୍ୱିଜରାଜ