Dinu dinu nanda tanaya go

ଦିନୁ ଦିନୁ ନନ୍ଦତନୟ ଗୋ ନବ ନବ ପରା ମିତ ନିତି ଦେଖୁଥିଲେ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ୁଥାଇ ତୃପତି ନୁହଇ ଚିତ୍ତ

ହାସରେ ସଖି ଭାଷରେ ତାର ପୀୟୂଷ ଯେ ଥାଇ ପୂରି ଶ୍ରୁତିରେ ପଡ଼ି ଧୃତି ନାଶଇ ବୃତ୍ତି ତେଜଇ ନାରୀ

ଖଞ୍ଜନ ମୀନ ଗଞ୍ଜନ ମୃଗ କଞ୍ଜ ନୟନ ତାର ଛାତିରେ ପଡ଼ି କାତି ମାରଇ ଜାତି ମଦନ ଶର

ଛାଡ଼ି ସବୁ ସଜାଡ଼ିଲା ତନୁ କେତେ କାଳ ବସି ବିହି କାମ ହୋଇଲେ ଝାମ ହୋଇବ ଶ୍ୟାମ ମୂରତି ଚାହିଁ

ବନମାଳୀ ବୋଲେ ମନ ମିଳିଗଲେ ବିଶୋରି ନ ପାରେ ଆଖି ଯେତେ ଚିତ୍ତେ ଭାବୁଥିଲେ ପୁଣି କେତେ ନୂଆ ନୂଆ ଦିଶେ ସଖି