Balabara re sankha kanthi tu

ବାଳାବର ରେ ଶଙ୍ଖକଣ୍ଠି ତୁ ସଙ୍ଖାଳି ମୋର ରେ । ନ ଥାଇ ତୁ କୋଳେ କି ସମ୍ପତ୍ତି ବଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ ସୁରେଶ୍ଵର ରେ

ଚନ୍ଦ୍ରମା ଚନ୍ଦନ କଳକଣ୍ଠ ସ୍ବନ ମିଳିନ୍ଦବୃନ୍ଦ ଝଙ୍କାର ରେ ଏବେ ମୁଁ କଟାକ୍ଷ ଫିଙ୍ଗୁ ନାହିଁ ପକ୍ଷ ହେବାରୁ ତୁ ସହକାର ରେ

ସୁରଭି ଋତୁର ମରୁତ ମରୁ ତ ଜୀଉ ତ ସେ ମୋ କିଙ୍କର ରେ ତରୁଣୀ ତୋତେ ମୋ ଧନ କଲେ ଯହୁଁ କରୁଣାନିଧି ଶଙ୍କର ରେ

ଅସୁର ସୁରଙ୍କ ରମ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଙ୍କ -ପଣ ଶୁଣି ସିନ୍ଧୁ ଜୂର ରେ ମୋ ପାଇଁ ତୁ ଲୁକି ଯତନେ ଥିଲୁ କି ଲାବଣ୍ୟ ପୀୟୂଷପୂର ରେ

ସୁଲକ୍ଷଣ ବଧୂମାନଙ୍କର ମଧୁ ଥାଏ ଜାଣି ରଦାମ୍ବରରେ ପୂରିଅଛି ତୋର ପ୍ରପଦୁଁ ଚିକୁର ପାଶ ଯାଏ ସୁଧାଝର ରେ

ଫୁଲା ମନମଥ ଗୁଲାମରୁ ମୋର ଏଣିକି ଆଉ କି ଡର ରେ ଝୁଲା ମଞ୍ଜୁଳ ତୋ ଲଲାମ ଛବିକି ସଲାମ ସହସ୍ରେ ଥର ରେ

ଏପରି ପ୍ରଶଂସାମୃତ ସ୍ଫୁରୁ କଂସା -ହିତ ମୁଖ ଶଶଧରରେ ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗପତି ରଚିଲେ ଶ୍ରୀମତୀ ସଙ୍କୁଚିଲେ ଲଜ୍ଜାଭରରେ