Anarata sarasa mana mo dhana

ଅନାରତ ସରସମନା ମୋ ଧନ କିସ ମନାସି ପରିଜନେ ରୁଷିଲା ରେ ନିଶାରମଣଜୟ ବିଶାରଦ ବଦନ ନବାରୁଣ ସଦୃଶ ଦିଶିଲା ରେ

ବଳାହକ ଗରବଦଳା କୁନ୍ତଳେ ନବ କଳାପ ସୁମୁଖୀ ନ ଖୋଷିଲା ରେ ଢଳାଗୁଣ ମୋହନ ଚଳାଚଳ ନୟନ ଦଳାନ୍ତରୁଚି ବଳି ଖସିଲା ରେ

ଘୋଷଯାକ ଭିତରେ ମୋ ସଙ୍ଗମ ଇତରେ ଅଛି କି ନାହିଁ ତ ନ କଷିଲା ରେ ଦୋଷ ବିନା ଏପରି ରୋଷ କଲେ କି ପରି -ଜନ ବଞ୍ଚିବ କହ ସୁଶୀଳା ରେ

ଯେଉଁଦିନୁ ମୋତେ ସେ କଉତୁକିନୀ ରସେ ନେତ୍ରାନ୍ତ ବରଛିରେ ଭୁଷିଲା ରେ ପଉରୁଷ ମୋହର ନଉକରୀ ତାହାର ଚରଣ ମାଜିବାର ସୁଶିଳାରେ

ଦିବା ସମୟେ ଦିନେ ବିବାସ କଲି ମନେ କିବା ସତତ ତା ହିଁ ଘୋଷିଲା ରେ କାହିଁକିଟି ଧରଣୀ ଚାହିଁ କିଶୋରୀମଣି ଗୁମାନକୁ ମାନସେ ପୋଷିଲା ରେ

କହେ ବସୁଦୁର୍ଗେଶ ଅହେତୁକ ତା ରୋଷ ଶହେ ଗୁଣରେ ସମୁଲ୍ଲାସିଲା ରେ ପ୍ରାଣ ନେବାକୁ ମୋର ବାଣ ମୀନରଥର ଶାଣରେ ନିରନ୍ତର କଷିଲା ରେ