Pranabandhu kara garaba kahinki

ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ କର ଗରବ କାହିଁକି ରେ ପରବ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଚିତ୍ତେ ବଳିଲାନି କି ତୋ ଝଳି ଲାବଣ୍ୟାଦି ଗୁଣଗଣରୁ କିଞ୍ଚିତେ

ଜଳଧିର ପଙ୍କ କି ଅବା କଳଙ୍କ ଖଣ୍ଡେ ଶିରୀ କରି ଫୁଲେ ନାହିଁକି ନଜର ରସାଳସା ତୋର ନେତ୍ର ଇନ୍ଦୀବର ଫୁଲେ

ମୋ ସୁଧା ତୁଳରେ ବସୁଧା ତଳରେ କେ ଅଛି ବୋଲି ଯା ଭାବେ କର୍ଣ୍ଣେ ନାହିଁ ଶୁଣି ତୋ ମୃଦୁଳ ବାଣୀବିଳାସକୁ ପରା ଲବେ

କରିଛି କି ମନେ ଏ ତିନି ଭୁବନେ ମୁଁ ଏକା ରଜନୀକର ଫୁଲଶେଯ ରତେ ତୋ ଚରଣ କେତେ ଲାଗଇ ରଜନିକର

ଜଗତୀରେ ଏକା ମୋହରି ଚନ୍ଦ୍ରିକା ରୁଚିର ବୋଲି ଯେ ବୋଲେ କୁନ୍ଦବିକାଶକୁ ନିନ୍ଦିବା ହାସକୁ ଖେଳାଇ ଦେବୁଟି ଗେଲେ

ଭାବୁଅଛି ଚିତ୍ତେ ଭଜିଛନ୍ତି ମୋତେ ଅନେକ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଶ୍ରୀହସ୍ତ ଚରଣ କଞ୍ଜ ନଖଗଣ ଶୋଭା ଚାହିଁ ନାହିଁ ଦିନେ

ଟେକିଦିଅ ମୁଖ ଏ ଶୀତମୟୂଖ ଜିତ ହୋଇ ମରୁ ଚଳି ନିତି ନିଧୁବନେ ଅନେକ ବିଧାନେ କେତେ ଚନ୍ଦ୍ର ଥାଇ ଚାଳି

ଚକୋର ଏହାର ବଡ଼ ପରିଚାର ତୁ ସେବା ଦେଇଛୁ ମୋତେ ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗ ଧରାମଣ୍ଡଳୀ ଅମରା -ବତୀ ପତି ବୋଲେ ଗୀତେ