Syama riti janu nahi ki

ଶ୍ୟାମ ରୀତି ଜାଣୁ ନାହିଁ କି ଏକା ନୀର ଘାଟେ ଗଲୁ କାହିଁକି

ସେ ହଟିଆ ନବରଙ୍ଗିଆ ଆଖିଠରା ଭୂରୁଭଙ୍ଗିଆ ନିପଟ ଚିକ୍କଣ ଶ୍ୟାମଳ ଅଙ୍ଗିଆ ଆଡ଼କୁ ଉଆଡ଼େ ଦେଲୁ ଚାହିଁକି

ତାର ଯେଉଁ ମୋହନ ବେଶ ସତୀ ଦମ୍ଭ କରେ ନିଃଶେଷ ସେ କୁଞ୍ଜଦେବତା ତୋ ହୃଦେ ଆବେଶ ହୋଇ ପକାଇଛି ମଦନେ ଝାଙ୍କି

ତା ପାଲରୁ କେଉଁ ଚତୁରୀ କି କରି ଆସିବ ଉତୁରି ଫିଙ୍ଗଇ କୁହୁକ ଧୂଳିକି ମନ୍ତୁରି ଦେଖନ୍ତେ ସୁନ୍ଦରୀ ଚନ୍ଦ୍ରମୁହୀଙ୍କି

ବୋଲେ ବନମାଳୀ ନବୀନା ବଳେ ଚିହ୍ନା ପଡ଼ିଲୁ ସିନା ତୁ ତ କୁଳପାଳି ନ ପାରିଲୁ ଭାଳି ଚାଳିଲୁ ପହଣ୍ଡ ଏକା ନଈକି