Brajaraja suta phande padi mita

ବ୍ରଜରାଜ ସୁତ ଫାନ୍ଦେ ପଡ଼ି ମିତ କେତେ କଥା ଦେହ ସହୁଛି ହେଜ ମନେ ବ୍ୟାଜ କହୁ ନାହିଁ ଲାଜ ପଙ୍କେ ମନ ବୁଡ଼ିଯାଉଛି

ଏ ଗୋପରେ କେହି ଅଛି ଯୁବତୀ ଶ୍ୟାମ ସଙ୍ଗ ରଙ୍ଗ ରସେ ନ ମାତି ଫୁଲାଇଣ ଛାତି ସର୍ବେ ହେଲେ ସତୀ ମୋ ନାମେ କଳଙ୍କ ରହୁଛି

କିଏ ଯାଉ ନାହିଁ ଅବା ଯମୁନା ମୋହ ଯିବା ପାଇଁ ହୋଇଛି ମନା ପାଟକ କୁଳ ଅଟକକୁ ନ ମାନି ଏତେ ସରି ସିନା ହେଉଛି

ଆହୁରି କାତରେ ହୃଦୟ ଥରେ ଡେରି ଶୁଣ ଏବେ ଶ୍ରୁତି ପଥରେ କଦମ୍ବ ମୂଳେ କି ମଧୁର ସ୍ୱରେ ବଂଶୀ ରାଧେ ରାଧେ ଗାଉଛି

ଦିଶିବ କି ସତେ ସୁଗତି ପଥ ଦୋଷୀ ବୋଲି ନ ବୋଲିବ କୃତାନ୍ତ ନିଶି ଦିନ ଭାଳି ଦୀନ ବନମାଳୀ ଯୁଗଳ ପଦକୁ ଧ୍ୟାଉଛି