Sari jiba sukha eniki go

ସରିଯିବ ସୁଖ ଏଣିକି ଗୋ ରାଧେ ଦରିଦ୍ରନିଧି ଘେନ ବାଣୀକି ଗୋ ନାରୀ କୁଳେ କେହି ବର୍ତ୍ତିବ ନ ଚାହିଁ ସେ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ଠାଣିକି ଗୋ

କରୀଗମନା ହରିସୁତ ଶର ମାରିଲେ ବେଳକୁ କି ଗତି ତୋର ଘାରିହେବାର ତ ହୋଇବ ନିରତ ଝୁରି ଝୁରି ବଂଶୀପାଣିକି ଗୋ

ବାସ ପ୍ରସାରି ଦୋଷ ମାଗିବାର ବେଳେ କରିବା ନିରାଶ ବିଚାର ହେଲା କି ମାତର ମଣିଲୁ ଇତର ପରାୟେ ତୋ ଚିନ୍ତାମଣିକି ଗୋ

ପାଣି ଧରି ଜଣାଉଛି ତୋ ହିତ ଜାଣି ଜାଣି ମଣି ମଣୁ ଅହିତ ଛାଣି ସୁଧା ଆଣି ଶ୍ରୀକରେ ଧରି ଯା ପାଣିକି ଫିଙ୍ଗିଲୁ ପୁଣି କି ଗୋ

ପଡ଼ିଲେ ତା ଗୁଣ ମନରେ ଥରେ ଘାରିହୁଏ ହୃଦ ମନମଥରେ ବୋଲେ ବନମାଳୀ ଏ ରସରେ ଭାଳି ପାଇବୁ କି ଗୁଣମଣିକି ଗୋ