Sajani re aau na ja paniki

ସଜନୀରେ ଆଉ ନ ଯା ପାଣିକି ଦୂରୁ ଜୁହାର ସେ ଶଠ ଶେଖର ନିପଟ କପଟ ବେଣୁପାଣିକି

ନିରୋଳା ଭେଟିଲେ ଚାହିଁ ରହେ ଖାଲି ଆଖିରେ ତାର ଗୋ ମତି ଯାଏ ଭୁଲି ଚାରି ଆଖି ଯେବେ ଯାଏ ମିଳି ସଖି ଲାଜ ମହତ ସେ ନିଏ ଟାଣିକି

ସଞ୍ଜ ବେଳେ କୁଞ୍ଜ କାନନ ପାଶରେ ଚାହିଁଥାଏ ସଖୀ ତାହାରି ଆଶାରେ ଲୁଚି ଲୁଚି ପଛୁ ଛଇଳ ନାଗର ଚମକେ ମୁଁ ସଖୀ ଟାଣେ କାନିକି

ସଜଳ ଆଖିଟି କେତେ କଥା କହେ ମନ ରାଗ ମୋର ମନେ ମନେ ରହେ କଥା ନ କହି ମୋ ଗତି ନ ଥାଏ କେତେ ଏଡ଼ିବି ସେ ଚାଟୁ ବାଣୀକି

ଲିଭି ଲିଭି ଆସେ ଦିନର ଆଲୁଅ ଝରି ଝରି ପଡ଼େ ଟୋପି ଟୋପି ଲୁହ ଶରମେ ଶରମେ ଫେରେଁ ଲୋ ଘରକୁ ସପନରେ ଦେଖେ ସେହି ଠାଣିକି