Bisa piyusa boli mun deli chakhi

ବିଷ ପୀୟୂଷ ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖି ଚାଖି ଆଗୋ ପ୍ରିୟସଖୀ

ଦିନେ ହୋଇଥିଲି ଛିଡ଼ା ଛିଡ଼ା ଆସି ମିଳିଗଲେ ଘରବୁଡ଼ା ଭଲ କରି ଥରେ ଚାହିଁ ନ ପାରିଲି ସେ ଦିନୁ ମୋ ମନ ଗଲା ଲାଖି ଗୋ

ଗୋଟିକ ଯାକ ଦକ୍ଷିଣ ଆଖି ବିପକ୍ଷଙ୍କ ପରେ ଥିଲି ରଖି ଲାଜ ଭୟରୁ ବାମ ନେତ୍ର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ତାଙ୍କ ଅଧରେ ମୁଁ ଥିଲି ରଖି ଗୋ

ଶେଷ ଅଞ୍ଚଳ ନୟନେ ଦେଇ ନାଗରବରଙ୍କୁ ଦେଲି ଚାହିଁ ତେତେବେଳେ ମନ ବିକଶି ଆସଇ ନ ରସିବେ ମୋତେ ଆଉ କେହି ଗୋ

ବନମାଳୀ ବୋଲେ ନବପୋଷା ଆସି ମୋ ହୃଦେ କଲେଣି ବସା ଗୋଟି ଗୋଟିକ ଘୋଟିବ ଏହିକ୍ଷଣି ମୂଳ ହେଲାଣି ଭଗାରିହସା ଗୋ