E dasa mora to gheni

ସଜନୀ ୟେ ଦଶା ମୋର ତୋ ଘେନି ଆସିବେ ବୋଲି ଜଗାଇଦେଲୁ ଯା ଆଜ ରଜନୀ

କଲୁ ତାହା ଆନ ଦେଲୁ ଯେତେ ଆନ ମୋର ଅଭିମାନ କରାଇଲୁ ମ୍ଳାନ ମୁଁ ସତୀପଣକୁ ନ ଗଣେ ଜଣକୁ ଏବେ ତାହା ହେଲେ ହାନି ଗୋ

ସ୍ନେହ ବଳାଇଲୁ ମନ ଝଳାଇଲୁ ମତେ ଛଳାଇଲୁ ଦୁଃଖେ ଦଳାଇଲୁ ଏବେ ତୋର କଥା ହୋଇଗଲା ବୃଥା ଆସିଥିଲି ସତ ମାନି ଗୋ

ପାଇ ତୋ ଆଦେଶ ହୋଇ ମୁଁ ସୁବେଶ ପିନ୍ଧି ନୀଳବାସ ଲଭିଥିଲି ରୋଷ ମୋର ପ୍ରତିଆଶା ହୋଇଗଲା ସିନା ଗ୍ଳାନି ଗୋ

ପୁରେ ରହିଥିଲି କାଳ ବଞ୍ଚୁଥିଲି ଏଥିକି ଆସିଲି ଚିନ୍ତାରେ ଭାସିଲି କହେ ରଘୁନାଥ ଏ ବନେ ଅନାଥ କରିଦେଇ ହେଲୁ ତୁନି ଗୋ