Priya sahi paramada bada tuhi go

ପ୍ରିୟ ସହି ପରମାଦ ବଡ଼ ତୁହି ଗୋ ପାରୁ କେତେ ଛନ୍ଦେ ମୋହି ଗୋ

ପରମ ପଦରେ ଦେଇ ଜାଣୁ ତୁ ରସାଇ ପୁଣି ତହୁଁ ଜାଣୁ ତଳାତଳକୁ ଖସାଇ ପାଶୋରାଇ ମନୁ ନାନା କଦନ ଲସାଇ ପୀଡ଼ୁ ଅଶ୍ରୁ ବରଷାଇ ଗୋ

ପ୍ରପଞ୍ଚ ଯାକରେ ଜଣା ନ ଥାଇ ସଂଶୟ ପସନ୍ଦ ନୁହଇଁ ପର ପୁରୁଷରେ ସ୍ନେହ ପର ବଶ ହେବ ଯେବେ ପ୍ରାଣ ତୁଲେ ଦେହ ପ୍ରାଣୀ କି କରିବ କହ ଗୋ

ପରବ ଚନ୍ଦ୍ର ଚିପୁଡ଼ି ପିଇବା ପୀୟୂଷ ପରିଣତି ସମୟେ ସେ ହେବ ଯେବେ ବିଷ ପ୍ରପନ୍ନ ହେବା ଗଙ୍ଗାରେ ଜନ୍ମିଲେ କିଳ୍ୱିଷ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା କିସ ଗୋ

ପିଆଇ ଦୁହିଙ୍କି ଥରେ ଦୁହିଙ୍କ ଅଧର ପଛେ କହ ଆଚରଣ ପୂତନା ବଧର ପୀତପଟ ନଟ ନାଁ ମୋ ଆଗରେ ନ ଧର ପାଳିଏ ମାତ୍ର ଉଦ୍ଧର ଗୋ

ପୁରନ୍ଦର ମଣି ଶ୍ୟାମେ ଅଛି ମୋ ତରସ ପର ପରିବାଦ ମୁଣ୍ଡେ ଟାକର ବରଷ ପୃଥ୍ୱୀ ଚକ୍ରବାଳ ପରିବୃଢ଼ ବାଲୁକେଶ ପ୍ରସରାଇଲେ ଏ ରସ ଗୋ