Radha pari radha sina

ରାଧା ପରି ରାଧା ସିନା ରେ ସଙ୍ଗିନୀ ସ୍ତିରୀ ମାତରକ ଅଛନ୍ତି ଯେତେକ ସର୍ବେ ପିତ୍ତଳ ସେ ସୁନା

ଦଳିତାଞ୍ଜନକୁ ହସୁଛି ଯା କାନ୍ତି ସେ ଶ୍ୟାମ ପାଶରେ ଥିଲେ ହରିତାଳ ବୋଳି ହେଲା ପରି ଦିଶେ କାନ୍ତିରେ କେ ତାହା ତୁଲେ

କଳାକର ତ କଳାକରେ ରହିଲା ମୁଖକୁ ନୋହି ତୁଳନା ତ୍ରପାରେ ତପ କରୁଛି ଗଙ୍ଗା ତଟେ ହର ଜଟା ବନେ ଅନା

ଆଖିକି ତାର ଅନାଇ ଦେଇ ମୁଖ ବୁଲାଇ ଦେଲେ ଏଣିକି ଦଶ ଦିଶ ଯାକ ନୀଳୋତ୍ପଳମୟ ଦିଶୁଛି ହେବା କଥା କି

ରାତିଯାକ ଜାତି ପାଖୁଡ଼ା ଶେଯରେ ପହୁଡ଼ି ଥାଉଛି ଲୋଟି ମଉଳୁ ନାହିଁ କିଞ୍ଚିତେ ହେଲେ ଅଙ୍ଗେ ଚିହ୍ନ ବସି ଦିଶେ ଫୁଟି

ଶତ କୋଟି ଗୋପୀ କାଲି ବୋଲୁଥିଲେ ଶୁଣୁଥିଲେ ତ ରାସରେ ଆମ୍ଭ ନେତ୍ର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ରାଧା ଥାଉ ସଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୋଳରେ

କହିଥିଲେ ଗର୍ଗ ପୂର୍ବେ ପୂର୍ଣ୍ଣବ୍ରହ୍ମ ସନାତନ ବୋଲି ଯାକୁ ସେ ବ୍ରଜବିଧୁ ଏ କେମନ୍ତ ନୋହିଲେ ଥିଲା ଅଧୀନ ହେବାକୁ

ଗୋପ ବଧୁଙ୍କ ସଂଳାପଯାକ ଶୁଣି ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଚଳିଲା ସ୍ୱେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଅପହୁଡ଼ କାଳ ଜାଣି ପଦାମ୍ଭୋଜରେ ସେବିଲା