Nanda nayana indibara indu

ନନ୍ଦ ନୟନ ଇନ୍ଦୀବର ଇନ୍ଦୁ ତୋ ଲାଗି ଯୋଗୀ ହୋଇଗଲା ପରି ଦିଶୁଛି ଭଙ୍ଗୀ

ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗରେ ବିନ୍ୟାସି ଛନ୍ଦ ଦେବତା ଋଷି ବୁଜି ଈକ୍ଷଣ ହେଉଥିଲେ ଓଳଗି

ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତି ତୋ ରୂପ ତୋ ନାମ କରି ଜପ ନିଭୃତ ନିକୁଞ୍ଜରେ ଅଛନ୍ତି ଜଗି

କି ବୋଲି କହିବି ମୁଁ ବିବେକରେ ଜାଣିମୁ ସାଜ ସଜ ଏ ବେଶ ହୁଅ ଉଲାଗି

ମସୃଣ ସୁଘୃଣ୍ଟି ତନୁରେ ବିଭୂତିଟି ବାରଣ ହେଉ ନାହିଁ ଶିରୀଷ ଅଙ୍ଗୀ

ଦେଇଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକର ଲେଖ ଦେଖ ସତ୍ୱର ଉଠ ମଠ ନ କର ପରାଣ ସଙ୍ଗୀ

ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ବୋଲେ କୃଷ୍ଣ ପାଶେ ମିଳିଲେ ପ୍ରିୟ କଲାର ଦୋଷ ପଛକୁ ଫିଙ୍ଗି