Gosthakhandala kula kumuda bandhuku

ଗୋଷ୍ଠାଖଣ୍ଡଳ କୁଳ କୁମୁଦ ବନ୍ଧୁକୁ କେ ଭୁଲାଇ ରଖିଲା ସହି ରେ କୁଞ୍ଜରୁ ଦେହଳୀକି ହେଉ ଏଣି ତେଣିକି ରଜନୀ ଅର୍ଦ୍ଧ ତ ଗଲାନି ବହି ରେ

ଗୁମାନ କରିଥିଲି ବୋଲିକି ମୁହିଁ କାଲି ମାନସରେ ସେ ଦୁଃଖ ଭାବି ରେ ଅଭ୍ରଲିହ ଅନଙ୍ଗ ଅନଳ କୁଣ୍ଡରେ ପକାଇ ଦେଲେ ବନ ମଧ୍ୟରେ କି କରିବି

ମିହିର କନ୍ୟା ତୀର ବନ୍ୟା କୁସୁମ ଶର ବିନ୍ୟାସ ମୋ ହୃଦରେ ପାଣି ରେ କହିଲେ ଆସିବାକୁ ଏ କେଶର କୁଞ୍ଜକୁ ରୁହାଇଲା କେ ତାଙ୍କୁ ବଣା କରି ସରଣୀ

ହାସ କର୍ପୂର ଗିର ନାରିକେଳ ସଲିଳ ଗରଳ କରାଇଲେ ପାନ ରେ ଘାରି ହେଉଛି ତନୁ ଅଧର ସୁଧା ବିନୁ ନାହିଁ ଉପାୟ ଆନ ରହିବାକୁ ଜୀବନ

ଶକ୍ରଦିଶ ଶିଖରୀ ଶୃଙ୍ଗେ କର ପ୍ରସାରି ଦେଲାନି ଅନା ପାପ ଶଶୀ ରେ ଆସିବେ ସେ ଆଉ କି ବୋଲୁ ମୋହନ ଲୁକି ଶୁଣୁଥିଲେ ବିଲୋକି ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ହସି