Nahin karide re kahin pain aparodha

ନାହିଁ କରିଦେ ରେ କାହିଁପାଇଁ ଅପରୋଧ ବାହିନୀ ପରି ଲୁଚି ବହିଯାଉଛି ଆଉରି ପୀରତି ସଧ

କାଳଯାକ କେ ସେ ଗଞ୍ଜି ହେଉଥିବ ଏ ଅସଲଟ କଥାରେ ମୂଳଠାରୁ ଚୂଳ ଯାଏ ଲବ ସତ ନ ଥିବ ଯାହା ଦେହରେ

କେତେବେଳେ ଅବା କେଉଁଠାରେ କେ ସେ ଭ୍ରମିବାର ଥରେ ସିନା କୋଡ଼ିଏ ଥର ଦିନକୁ କହୁଥିଲେ ଘଡ଼ିଏ ହେଲେ ରଖନା

ଲୁଚାଇ ଅପରାଧଯାକ ସଖୀଙ୍କି ନ କହି ସହିଲୁ ଯାର ଡକା କରାଇଲା ବନକୁ ଡକାଇ କଲା ପରା ଉପକାର

ଅଳି ଗିରି ମଲ୍ଲୀଠାରୁ ନ ଯିବ କି ନଳିନୀ କୋଳରେ ଥିଲେ ଧୂଳି ବୋଳି ନ ହୋଇବ କି ବାରଣ ଶତ ବାର ଗାଧୋଇଲେ

ଏଣୀଈକ୍ଷଣୀ ହୃଦରେ ବିରହାଗ୍ନି ଘର କରି ସଦା ରହୁ ଏଣିକି ସେ ମାର ମହୋତ୍ସବ ସୁଖ ନୋହିଲେ ପଛକେ ନୋହୁ

ଏତେ ଦିନ ପରି ପୀରତିବତ୍ସଳା ମୁହଁ ଶୁଖାନା ତୁ ଆଉ ମଥାରେ ପଣନ୍ତ ପକାଇ ସେ ଶ୍ୟାମ ତାହା ପାନ୍ଥରେ ସେ ଯାଉ

କହଇ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ସୋପାନରେ ମୋହନ ଆସିଅଛନ୍ତି ବହନ ସଖୀ ବଦନେ ଦେଇ ବାସ ଶ୍ରୀରାଧା ତୁନି କରାନ୍ତି