E nanda sunu trahi na karibe ki

ଏ ନନ୍ଦସୂନୁ ତ୍ରାହି ନ କରିବେ କି ବିଷାଦ କାହିଁକି ହେ ଛୁଆଇଁ ଚରଣ ମୋକ୍ଷ କରିଦେଲେ ବୃକ୍ଷ ଯୁଗଳକୁ ମାନସେ ନାହିଁ କି

ସେ ଯମୁନା ତୀରେ ପଶୁପ ସୁତଙ୍କୁ ଦାବାଗ୍ନି ଭୟରୁ ହେ ବୁଜଟି ବୋଲି କଲେ ପାନ ବନ ପରି ଆହା ବହ୍ନିକି ଦୂରରୁ

ଶରଣାର୍ଥି ତତି ଶରଣ୍ୟ ଏ ଖ୍ୟାତି ଅଜାଣ୍ଡ କୋଟିରେ ହେ ମଣି ଶ୍ରୀ ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବ ଭୂପ ଭଣିଲେ ସେ ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବି ହୃଦୟରେ