E ki paramada asi padila ma

ଏ କି ପରମାଦ ଆସି ପଡ଼ିଲା ମା ଦଣ୍ଡେ ତ ଶ୍ୟାମ ସଙ୍ଗ ନ ଛାଡ଼ିଲା ମା

ସେହି ବରହ ଉତ୍ତଂସ ସେହି ନଟବର ବେଶ ଯେଣେ ଗଲେ ଆଗେ ରହି ଏଡ଼ିଲା ମା

ଚଳି ଯେତେ ପରି କଳି କଲେ ଶିଖଣ୍ଡ ମଉଳି ନ ଛଳି କର ଶିରରେ ଯୋଡ଼ିଲା ମା

ରୋଷେ ମୁଁ ଅଧର ଦଂଶି ବେଣୀ ଶେଷରେ ପ୍ରେୟସୀ ମାରୁ ମାରୁ ହୃଦେ ହସି ଜଡ଼ିଲା ମା

କେଉଁ ପଥେ କେ ନ ଜାଣୁ ଯାଇ ସେ ମୁଁ ନ ଯାଉଣୁ ନିତି ମୋର ଶେଯରେ ପହୁଡ଼ିଲା ମା

ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଭାଷଣ ବୃଷଭାନୁ ଜେମା ଶୁଣ ସେ ପ୍ରେମସିନ୍ଧୁରେ ଚିତ୍ତ ବୁଡ଼ିଲା ମା