Jani nahin ki mun syama sneha

ଜାଣିନାହିଁ କି ମୁଁ ଶ୍ୟାମ ସ୍ନେହ ଗୋ

ଆଉ କି ଜଣାଥିଲେ କହ ଶୁଣିବି ଭଲେ ତା ଚରିତ ମୋ ଆଗେ ନ କହ ଗୋ

ଏଥର ମିଶି ସହୀ ନ ଥର ସହି ସହି ପଥର କରିଛି ମୁଁ ଏ ଦେହ ଗୋ

ମୃଦୁ ଗିରେ ମଣାଇଁ ବଳିଆଇ ଜଣାଇଁ କ୍ରୋଧାନଳେ ମୋ ହୃଦ ନ ଦହ ଗୋ

ରଚୁଥିଲେ ତା ପ୍ରୀତି ସେ ସୁଖ ସେ ବିପତ୍ତି ତୁହି ଭୋଗ କର ତୁହି ସହ ଗୋ

କେତେ ଯତନ କରି କଦନ ନଦୀ ତରି ଅଛି ମୁଁ ବରଜି ମହାମୋହ ଗୋ

ଅଛି କି ତାହା ଦତ୍ତ ନଖକ୍ଷତ ରହିତ ଏ ନଗରେ ନାଗରୀ ନିବହ ଗୋ

କଳା କିଶୋର ପ୍ରେମ ହିମାନିଠାରୁ ହିମ ପ୍ରଳୟାନଳରୁ ଡହଡହ ଗୋ

ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗେଶ ଭାଷେ ଶୁଣି ଲଳିତା ହସେ କହିଲେ ମୋ ସଖୀ ଦୁଃଖୀ ନୁହ ଗୋ