Ki kahibi sahi go mora mana katha

କି କହିବି ସହି ଗୋ ମୋର ମନ କଥା ଶ୍ୟାମବନ୍ଧୁ ଲାଗି ମୁଁ ଯେ ସହୁଛି କି ବ୍ୟଥା

କି ମନ୍ତ୍ର କରିଛି ସତେ ସେ କଳା କହ୍ନାଇ ଗୋ ତାର ଗୁଣ ଗୁଣି ମୋର ଦିନ ସରୁ ନାହିଁ ଗୋ ତା ବିହୁନେ ସଖୀ ମନେ ନାହିଁ ଆନ ଚିନ୍ତା । (ପଡ଼ି) ସେ ମୋହନ ଛବି ହୃଦେ କଲା ଘର କ୍ଷଣେ ନ ଦେଖିଲେ ଦିଶଇ ଅନ୍ଧାର ମୂରୁଛି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିବି କିପରି ସଖୀ ସେ ତ ମୋର ପରାଣ ଦେବତା