Kahin pain sahi go

କାହିଁ ପାଇଁ ସହି ଗୋ ମୋହନ ଆସିଲେ ନାହିଁ କି ଦୋଷ ମୋହର ଦେଖି ବଂଶୀଧର ଏ ନିଶି ରହିଲେ କାହିଁ

ବଡ଼ ଅଭାଗିନୀ ସଖୀ ଗୋ ମୁହିଁ ତାଙ୍କ ସେବା ଯୋଗ୍ୟ ମୋ ଭାଲେ ନାହିଁ ସେ ବାଙ୍କଚୂଳିଆ ବନ୍ଦୀ ହେଲେ କା ପ୍ରେମେ ଧନ୍ୟ ସେହି ଯୋଷା ମୋହନସ୍ନେହୀ

ରସିକ ରତନ ବଦନ ଶଶୀ ଅଦର୍ଶନେ କେହ୍ନେ ବଞ୍ଚିବି ନିଶି ଆଗୋ ପ୍ରିୟସଖୀ ମୁଁ ଯେ ନିରିମାଖି ହୃଦୟ ମୋହର ହେଉଛି ଦହି

ବୃଥା ହେଲା ସବୁ ଚୂଆ ଚନ୍ଦନ ବାସ ଫୁଲହାର ବିଡ଼ିଆ ପାନ ନୟନ ସଙ୍ଖାଳି ମୋର ବନମାଳୀ କଣ୍ଟ ଦେଇଥିଲେ ମୁରଲୀ ଛୁଇଁ