Ja ja tu chhuan na

ମୋହନ ଯା ଯା ତୁ ଛୁଅଁନା

ବାରଣପରି ନ ଘେନ ବାରଣ ବାଳକ ପରି ହୋନା ବାର ଆଜ ଶ୍ରୀ ମିତ୍ର ମୁଁ ପୂଜିବି ଅପକୀରତି ବହନା

ବାଟ ନିକଟ ନଟବର ନିପଟ ପାଟକ ଗୋପଜାତି ହାଟ ଘାଟରେ ପଶୁପି ଲମ୍ପଟ ପାପ ହେବ ଏବେ ଖ୍ୟାତି

ଅନ୍ତର ହୁଅ ଧ୍ୱାନ୍ତ ସହଚର କାନ୍ତ ଆସିବେଟି ମୋର ସ୍ୱାନ୍ତରେ ରଖି ହନ୍ତକ କଂସକୁ କହି ସାରିବେ ସଂସାର

ଆଳି ଅଇଲେ ଗାଳି ଦେଇ କରତାଳି ମାରିବେଟି ଚାଳି ଶାଳୀ ଟାପରା ସେ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀକି କରିବୁ ଯା ବନମାଳୀ

ପାଣି କୋରକୀକୃତ କରି ସେ ହରିସେବକୀ ବୋଲୁ ମୁହିଁ ଜାଣି ସେବ ବୋଲି ସେ ବନାନ୍ତରେ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ କହଇ