Manima he etiki maguni mora

ମଣିମା ହେ ଏତିକି ମାଗୁଣି ମୋର । ମରଣ କାଳରେ ଦରଶନ ଦେବ କଳାମୁଖ କଳାକର ।ପଦ।

ମଥାରେ ଥିବ ମୋ ତୁମ୍ଭ ଛଡ଼ାମାଳ ମୁଖରେ ଥିବ ତୁଳସୀ । ମନେ ମନେ ଭାଳି ସୁଖୀ ହେଉଥିବି ନୀଳାଦ୍ରି ଶିଖରବାସୀ

ମହାବାହୁଟେକା ଶ୍ୱେତପଦ୍ମ ଚକା ନୟନକୁ ନିତି ଚାହିଁ । ମଜ୍ଜାରେ ପୁଲକ ପୂରୁଥାଉ ରଙ୍କ -ନିଧି ଦୁଃଖିଜନ ସାଇଁ

ମଙ୍ଗଳ ଆଳତୀ ଅବକାଶ କାଳେ ଗରୁଡ଼ ପଛରେ ଥାଇ । ମୋହି ହେଉଥିବି ପ୍ରତି ନିଶାନ୍ତରେ ତୁମ୍ଭ ଗୁଣ ଗାଥା ଗାଇ

ମଞ୍ଜୁଳ ବଡ଼ସିଂହାର ବେଶ ଦେଖି ମାରୁଥିବି କକ୍ଷତାଳି । ମରୁଆ ଦୟଣା ମାଳିଆଙ୍କୁ ଏତେ ଅଳି କରେ ବନମାଳୀ