Prana sajani ghena ranaku go

ପ୍ରାଣସଜନୀ ଘେନ ରାଣକୁ ଗୋ ଆଣ ଯାଇ କିଶୋର ରାଣକୁ ଗୋ ଶାଣ ଦେଇ ମଦନ ବାଣଗଣରେ ପୁଣ ଜାଣ ନେବଟି ଆଜ ପ୍ରାଣକୁ ଗୋ

ଅକଳଙ୍କ ଶରଦ ପରବ ବିଧୁ ମଦ ଦଳନ ମୁଖ ଦରପଣକୁ ଗୋ ଦେଖାଇ ଥରେ ମୋତେ ଅଧରୁ ମଧୁ ଯେତେ ଚଖାଇ କରା ପରିତ୍ରାଣକୁ ଗୋ

ତାହାରି ଦୟାବଳ ମଣିମୟ ମଞ୍ଜୁଳ ସ୍ତମ୍ଭ ଭୁଜ ପରିରମ୍ଭଣକୁ ଗୋ ଟାକି ରହିଛି ମନ ଜାଳିଣ ଅପଘନ କରିବି ଚୁମ୍ବ ବରଷଣକୁ ଗୋ

ଦ୍ରାକ୍ଷା ମଧୁର ମଧୁ ସାକ୍ଷାତେ ଚାଟୁଗିର ବିଖ୍ୟାତ କରି ମୋ ଶ୍ରବଣକୁ ଗୋ ଭିକ୍ଷା କରେ ସୁରତ ଲକ୍ଷ ବିଧି ସବତ କକ୍ଷା କି ହେବ ସତୀପଣକୁ ଗୋ

ମଦନ ଅମଳରେ ରଦନକ କ୍ଷତରେ କଦନ ଯେତେ ଦେଇ ଟାଣକୁ ଗୋ ଭାଙ୍ଗିବା ଯାଏ ସହି ଇଙ୍ଗିତେ ଦେବି ନାହିଁ ନାହିଁ ଭଙ୍ଗୀର ଆଚରଣକୁ ଗୋ

ଅଭିନବ ମୁଦିର ଶୋଭାକୁ ତ ନଜର ଗଭୀର ସେ ହଂସର ସ୍ନାନକୁ ଗୋ କରିବା କାଳେ ଲଜ୍ଜା ବରଜି ଦେଇ ମଜ୍ଜା ହେଲାଣି ତ ମଜ୍ଜିବା ଜଣକୁ ଗୋ

ଚାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଚୂଳ ଶୋଭା ନେତ୍ରଯୁଗଳ ଚାହିଁ କଲି ଚଣ୍ଡୀ ବରଣକୁ ଗୋ ଅନୁକମ୍ପା କି ହେବ ନାହିଁ କି ଜଗଦ୍ଦେବ ପିତଳର ଗୁଣାର ଶୁଣାକୁ ଗୋ