Dinabandhu he hari jagannibasa

ଦୀନବନ୍ଧୁ ହେ ହରି ଜଗନ୍ନିବାସ କାହିଁ ପାଇଁ ପ୍ରଭୋ ନିରାଶ କରୁଛ ନୁହଇ କି ଭବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଦାସ

ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ବସି ନାମ ଭଜିବାକୁ ପାଉ ନାହିଁ ଲବେ ମୁଁ ଅବକାଶ ଦୁଃଖ ନିବାରଣ ବାରଣ ତାରଣ ସହାୟ ନୋହିଲେ ଗଲିଟି ଜାଣ

ଶ୍ରୀପତି ଶ୍ରୀରଙ୍ଗ ଆହେ ଶ୍ୟାମଳାଙ୍ଗ ନ ଶୁଣିବ ଯେବେ ମୋ ଦୈନ୍ୟଭାଷ ତୁମ୍ଭ ବ୍ୟତିରେକେ ଅଛି ବା ଆଉ କେ ଜଣାଇବି ଦୁଃଖ ମୁଁ କାହା ପାଶ

ମାଗୁ ନାହିଁ ଧନ ଜନ ବଡ଼ପଣ ମାଗୁଛି କେବଳ ଶ୍ରୀ ବ୍ରଜେ ବାସ ସାଧୁ ସଙ୍ଗେ ଥାଇ ତବ ଗୁଣ ଗାଇ ଅବିରତ ହେଉଥିବି ଉଲ୍ଲାସ

ହେ ରାଧାରମଣ ଶରଣ ରକ୍ଷଣ ଅକାରଣ ନୋହୁ ମୋ ଅଭିଳାଷ ଗଲା ବେଳେ ଜୀବ ତୁଣ୍ଡ ଉଚ୍ଚାରିବ ହା ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ କୁଞ୍ଜ ବିଳାସ

ଷଡ଼ରିପୁଙ୍କର ଦାଉ ଭୟଙ୍କର ଯେ ଯା ମାର୍ଗେ ଟାଣି ଦେଖାନ୍ତି ତ୍ରାସ ଏକକୁ ଆରେକ ଦର୍ପୀ ଅତିରେକ ଜରା ବସିଛି କରିବାକୁ ଗ୍ରାସ

ଏ ସର୍ବ ବିପଦୁଁ ରଖ ଭକ୍ତବନ୍ଧୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ନାଥ ହେ ପୀତବାସ ହଂସଜ ଢଗରେ ଆସି ମୋ ଆଗରେ ଅନ୍ତଃକାଳେ ଗଳେ ନ ଦେବେ ପାଶ

ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ପ୍ରଦତ୍ତ ଦେହ ପାଇ ନିତ୍ୟ ଧାମେ ଚଳିଯିବି ସେବା ସକାଶ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣର ଏ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗିର ବ୍ୟର୍ଥ ନୋହୁ ହର ଅନ୍ତର ପ୍ରାଶ