Bandhu kali ki durbicharaku re

ବନ୍ଧୁ କଲି କି ଦୁର୍ବିଚାରକୁ ରେ ବର୍ଜିଲି ଖଣ୍ଡ ଅର୍ଜ୍ଜି ଖାରକୁ ରେ ଅକ୍ଷରେ ନ ଜାଣିବା ମୂରୁଖ ପରି ନିଜ ବକ୍ଷରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲି ଶରକୁ ରେ

ସମ୍ପାଦି ଗୁଞ୍ଜ ଆଣି ମୁଁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲି ପାଣି ବନ୍ତ ବର୍ତ୍ତୁଳ ମୋତିହାରକୁ ରେ ଚଢ଼ାଇଦେଲି ଚାରୁତର ଚନ୍ଦନ ତରୁ ମୂଳେ କର୍କଟୀଲଟୀ ଛାରକୁ ରେ

ଶ୍ୱପଚ ଗ୍ରାମ ମଝି କୂପରେ ବୁଝି ବୁଝି କଲି ସ୍ନାନାଦି ବ୍ୟବହାରକୁ ରେ ନ କଲି ମନୋରଥ ପଥରେ ଭଗୀରଥ ନୃପନନ୍ଦନା ନୀରଧାରକୁ ରେ

ଟେକି ଠୁକିଲି ଲୋଷ୍ଟ୍ର ସର୍ବ ସୁପର୍ବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଳ ଦେଉଳ ଦ୍ୱାରକୁ ରେ ଯବନ ଜାତି ଶବ ଭବନ ହେବା ଗ୍ରାମ କୂଟକୁ କଲି ନମସ୍କାରକୁ ରେ

ଅତିଭାଗ୍ୟୁ ଅର୍ଜିତ ଉର୍ବଶୀ ଊରୀକୃତ ଆଶ୍ଳେଷୁ ଛାଡ଼ି ଅଙ୍ଗୀକାରକୁ ରେ ବାନରୀ ନେତ୍ରପ୍ରାନ୍ତ ବତାଇବା ସଙ୍କେତ ସ୍ଥଳକୁ କଲି ଅଭିସାରକୁ ରେ

ଶିଳାଶୟନୁ ଡର ନ ଥିବା ଗଉଡ଼ର ନିମନ୍ତେ ରଖି ତୁଳି ସାରକୁ ରେ ଶିରୀଷ ସୁକୁମାର ମହାରାଜ କୁମାର କନ୍ଧରେ ବୁହାଇଲି ଭାରକୁ ରେ

ଚିର ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଶସ୍ତ ସଂସ୍କୃତ କରି ଅସ୍ତ ବସି ଘୋଷିଲି ଶଶୀଠାରକୁ ରେ ନ ଭଜି ଚକ୍ରାୟୁଧ ତରିବି ବୋଲି ଶଧ କଲି ସଂସାର ଅକୂପାରକୁ ରେ

କବିମିହିର ବୋଲେ ଏପରି ହେଲେ ହେଲେ କ୍ଷମା ଉଚିତ ପରିଚାରକୁ ରେ ଦୋଷ ମୁଁ କରିଅଛି ଲଙ୍ଘିଲେ ଯେବେ କିଛି ତୋତେ ପଣ୍ଡିତା ଅଗ୍ରଗାରକୁ ରେ