Atasi kusuma sama syama he

ଅତସୀ କୁସୁମ ସମ ଶ୍ୟାମ ହେ ମୁଁ ଗଲିଟି

ଅଳି ତୁମ୍ଭର ନିବିଡ଼ ଅସହିଷ୍ଣୁ ସେ ଯେ ବଡ଼ ଅବଶ୍ୟ ତ ଛାମୁରେ ମୁଁ ନିବେଦନ କଲିଟି

ଅଧ ଅଧରରେ ସ୍ମିତ ଉଲ୍ଲସି ହେଲେ ଲଜ୍ଜିତ ଊହିବି ଏହିଟି ବୋଲି କୃପାକଳ୍ପ ବଲ୍ଲୀଟି

ଆରକତ କଲେ ମୁଖ ଅଖଣ୍ଡ ସୁଧା ମୟୂଖ ଆବୁର ସରିବ ମୋର ଜୀଇଲେ ହେଁ ମଲିଟି

ଅଦୃଷ୍ଟ ବଳୁଁ କିଶୋରୀ ଅଙ୍ଗୀକାର କଲେ ସରି ଅଭାବେ ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହେବ ଏ ବଲ୍ଲବ ପଲ୍ଲୀଟି

ଉଗ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ନୃପର ଉପବନ ଗୋପପୁର ଆଶ୍ରୟ ନୋହିବ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଗିରିଦରୀଟି

ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗ ନାଥ ଭାଷେ ଆହା ଧ୍ୟାନେ କି ଶୋଭା ସେ ଅଖିଳ ଜନନୀ ନାସା ମୃଗମଦ କଲିଟି